Het Gilde van ZHTC

Anekdotes

Een anekdote is een vermelding van een triviale gebeurtenis waarvan het niet zeker is op welke feiten het berust. In het bijzonder is het een kortere of langere humoristische vertelling, die in het verleden door de ogen van een ZHTC’er wordt verteld.

Deze grappige vertellingen werden vroeger wel boerden, kluchten en uien genoemd. Tot dit soort grappige gebeurtenissen behoren onder meer vertellingen over domme en slimme mensen, personen met een ongekend geluk, blunderende echtparen en onwijze geestelijken. In zulke grappige verhaaltjes konden meerdere grappige momenten zitten. Ze hoefden het niet perse te hebben van een krachtige punchline of clou.

Een anekdote wordt meestal niet opgenomen in een biografie, omdat het als te triviaal geldt of niet zeker genoeg op feiten berust. Anekdoten (of ‘anekdotes’) beginnen vaak als een stukje uit het echte leven, maar door herhaald doorvertellen kan het karakter veranderen tot complete fictie (broodjeaapverhaal).

In de literatuur wordt de anekdote beschouwd als een korte vorm van proza. Als genre behoort de anekdote tot het volksverhaal.



Embed This

Benefiet ten tijde van 59e verjaardag ZHTC

Gepost op 16-02-2014 in Anekdotes, Nieuws | 0 reacties

Benefiet ten tijde van 59e verjaardag ZHTC

ZHTC werd 59 jaar in 2011. Op zich een reden voor een feest, maar toendertijd (nu onmogelijk voor te stellen) had ZHTC een zware periode achter de rug. Het ging gelukkig al 2 jaar steeds beter (introweken groeiden, aantal leden groeide etc), maar toch waren we er nog niet. Daarom had een aantal leden/donateurs het plan opgevat om een benefietavond te organiseren om geld in te zamelen ten bate van onze prachtige vereniging en sociëteit. Er werd van alles en nog wat geveild. Fusten, barplekken, glazen, karaokenummers, knuffels, dates, foto’s, je kunt het zo gek niet verzinnen of er werd (grof) op geboden. Naderhand zijn er zelfs relaties ontstaan, maar of daar voor betaald is, is mij onbekend. Ik weet niet meer wat het opgeleverd heeft, maar het heeft mij een fortuin gekost. En een vaste barplek, glazen en een hoop zooi opgeleverd. Dat dan weer wel! Tevens is mede door deze activiteit een voorzichtige start gemaakt met een fantastisch lustrumjaar in 2012 en de (door-) start van het gilde. Door Emile...

lees meer

Oproep uit 1970

Gepost op 07-11-2013 in Anekdotes | 0 reacties

Oproep uit 1970

Ik heb nog een foto gevonden van het voetbalteam HTS Zwolle uit 1970. Ik zit gehurkt 3de van rechts, maar wie zijn de anderen?               Eddie...

lees meer

Foute mannen, foute vrouwen

Gepost op 13-10-2013 in Anekdotes | 0 reacties

De onderlinge banden tussen de diverse studentenverenigingen bevatten altijd wel een vorm van competitiedrang. Over het algemeen uit dit zich in ludieke acties. Hierbij moet wel worden vermeld dat “ludiek” in deze context een subjectief begrip is. Veel van deze acties wekken ongetwijfeld een gefronst voorhoofd op. Een van deze acties vond in 1995 plaats. Het is iets dat slechts weinigen bewust hebben meegemaakt. Het is het epos van de foute mannen en de foute vrouwen. Vroeger hield, net als nu overigens, studentenvereniging Hippo Indifferance haar soosavonden in de sociëteit. Deze avonden verliepen over het algemeen zonder incidenten en waren altijd als een verrijking gezien van het leven in de soos. Tot een bepaalde woensdagavond…… Het was deze avond waarop het UMTC besloot haar Zwolse collega’s met een bezoekje te verwennen. Een bezoekje als dat van een schoonmoeder………………zo’n onaangekondigd, onuitgesproken angstig en derhalve ongewenst klopje op de deur. Zo’n klopje dat wordt gevolgd door mensen die je wel wilt weigeren maar die geenszins geweigerd kunnen worden. Daarvoor waren de emoties te hoog opgezweept in het, aan het bezoek voorafgaande, busreisje naar Zwolle. Eenmaal voor de soos was er dan ook geen houden meer aan. Het volk ging naar binnen en overdonderde bij deze inval de aanwezige Hippo barkeepers. Niet dat die veel hadden in te brengen tegen UMTC. Ik bedoel, de soos als ruimte was door het tijdgebrek niet meer hufterproof te krijgen. UMTC wandelde op haar dooie gemak naar binnen, dronk wat biertjes en verdween weer. Helaas niet met lege handen. Niet alleen verdween een aanzienlijk aantal borden van de wand; ook verwisselden alle halve liter pullen die bewuste avond van eigenaar. Een stuk of VIJFTIG pullen werden door vele vlijtige handjes achter de bar vandaan geplukt. Nu was er rond deze tijd een programma van de destijds nieuwe zender, SBS. SBS-6 begon als de ideale zender met vierentwintig uur per dag reclame welke slechts zeer zelden werden onderbroken door vertoning van die hinderlijke zaken die in de gids terug te vinden zijn onder het kopje “ programma’s”. SBS, het nieuwste medium om de bevolking op nog meer soaps te trakteren, kende tussen de commercials het programma “Foute mannen, foute vrouwen”. De programmamakers gaan in dit programma op zoek naar alles wat “fout” is in Nederland. Denk aan onderwerpen in de richting van: roze leggings op de camping pitbullfokkers mensen die Frank Masmeijer best een toffe peer vinden enzovoorts. Onze Utrechtse collega’s vonden kennelijk een warme band tussen de mensen van SBS en zichzelf want ze organiseerden een, jawel, “Foute mannen, Foute vrouwen” feest. De blonde presentatrice en dito presentator togen met camerateam naar de UMTC-sociëteit. De buitendeur zwaait open en de zichtbaar bedompte ruimte wordt betreden door het voltallige team. Hier neemt de cameraman het initiatief over en wordt het gehele interieur in één aansluitende hand-held shot op de gevoelige plaat vastgelegd. Dit is dus inclusief de drempel die in Utrechtse kringen als “podium” bekend staat. (Toen wij hun destijds met een inval vereerden, riepen ze voor het hardst dat we van hun podium afmoesten. “Podium? Hier?” Ja, we keken naar beneden en inderdaad; een soort podium, meer een drempel eigenlijk) Maar goed, de cameraman zat inmiddels ook aan zijn tax, getuige de vele vierkante bemodderde vloer die de revue passeerden. Kunstjes van creatief camerawerk, slechts zelden...

lees meer

Promotie-actie Introweek 1995

Gepost op 13-10-2013 in Anekdotes | 0 reacties

Promotie-actie Introweek 1995

We schrijven augustus 1995. Tijdens de voorbereidingen van de introductieweekcommissie ’95 in de enige echte oude soos is de sfeer zoals die altijd geweest is en altijd zal blijven: uniek gezellig, hard werken met z’n allen en een ge-wel-dig feest ervan maken. Woeste vergaderingen, gevolgd door nog woestere feesten. Tijdens deze gebeurtenissen hadden we allemaal het gevoel dat we dit jaar iets bijzonders moesten doen, iets groots voor onze vereniging. Ideeën vlogen over tafel; met een trein de feuten ophalen, een mega-feest op het grote kerkplein, vliegtuigen laten overvliegen, satellieten, niets werd geschuwd om over na te denken. Tot, iemand met een Grolsch flesje in de hand riep: “wat is nu het meest opvallend in Zwolle?” “De Peperbus.” Dat is het. Een joekel van een spandoek aan de Peperbus. Wie gaat daarover? Mag dat? Vergunningen? Gemeente? Geloof? Kerk? Problemen? HOE GROOT? HEEL GROOT, EN AAN ALLE KANTEN. Wie gaat die dingen maken? Hebben we daar wel tijd voor? “Natuurlijk hebben we daar tijd voor.” Zo niet, dan toch. Dit resulteerde in een helse helletocht voor vier achterblijvers van M&M Weekend met overheadprojectors, kapotte lampjes, sheets, viltstiften, scharen, naaien-tot-je-er-bij-neer-valt van meters spandoek, compressoren, slangen, verfspuiten, heen-en-weer-scheuren-op-zaterdagavond-voor-nog-meer-verf, bier, chips, patat, absorptie, computerspelletjes-gevolgd-door-gestresste-met-beugel-gooi-actie, spuiten, knippen, plakken, aftapen, uitvouwen, oprollen afknijpen en doorpersen in onze ouwe gouwe soos. Het resultaat was geweldig: Vier spandoeken van zes bij negentien meter!! De maandag van de introductieweek hebben we ze opgehangen aan iedere zijde van de Peperbus zodat heel Zwolle en omgeving kon zien dat het ZHTC introductieweek vierde. De vier. Arjan, Michiel, Rudi en...

lees meer

Een week vol brakheid

Gepost op 13-10-2013 in Anekdotes | 1 reactie

Een week vol brakheid

Is het een Introweek, een Bierweek, of misschien wel de Eindweek zul je denken. Van 1980, 1996 of 1994? Daar moest ik ook over denken. De titel was makkelijk, nu nog zoveel onzin spuien dat het een verhaal lijkt. Maar dan moest ik beginnen met: ‘Er was eens…’. Ja, en dan moest volgen:’…een lief klein groentje dat op een introweek kwam’ of,’…een alcoholist die zich verplichte naar een bierweek kwam’. In beide kan ik mij nog steeds niet vinden, want die week vol brakheid begon pas na mijn introweek en duurde wat langer dan een week. Ook wat langer dan de bedoeling was, maar hield ook weer te vroeg op. Dit is het verhaal  van een feut uit 1994 die besloten had zich in het studentenleven te mengen. Een kort overzicht van zijn Introweek: Op maandagavond werden we, na afgebekt te zijn, kennis te hebben gemaakt met de soos en het Z.H.T.C. -lied te hebben geleerd, gedropt in de buurt van Heerde. Na een gezellige nacht in Heerde en de politie wat afleiding te hebben gegeven kwamen we ‘s ochtends met de bus op het station in Zwolle aan. Nadat we de stationsrestauratie van saucijzenbroodjes te hebben ontdaan kwamen we weer terug op school. Op school was er inmiddels ontbijt en daarna mochten we aan een voettocht beginnen die via de binnenstad naar de wythmenerplas leidde. Daar aangekomen werden we vermoeid door actieve dingen te doen. Na een lange terugweg en een avondmaaltijd was het tijd voor jawel: BIER! Een groots festijn waarvan de volgende ochtend de resultaten tijden het ontbijt weer te zien waren. Op woensdag was de gebruikelijke punaiseactie en ‘s avonds waren er SPH-vrouwen. Op donderdag was er de HBO-introdag. Dit hield in: profileren als Z.H.T.C., de band overstemmen met het zingen van het Z.H.T.C.-lied en alle grolsch uit de buurt opkopen. De rest was wazig maar ‘s avonds waren de SPH-vrouwen er weer. Vrijdags ben ik maar op zoek gegaan naar mijn stem die ik toen kwijt was en ‘s avonds moest ik weer werken. Na deze geweldige week werd ik eindelijk brak, Z.H.T.C.-brak wel te verstaan. Na enkele weken was mijn rooster geschikt om tijdens de donderdagmiddagsoos te barkeepen. Hier begon de brakheid pas echt goed. In mijn introweek had ik gezien hoe goed een barkeeper kan wezen, vooral drinkend, en dit bevorderde de brakheid behoorlijk. Het jaar daarna begon de brakheid dan ook te bloeien. Op woensdag en donderdag draaide ik de middagsoos. Af en toe op woensdagavond deed ik een feestje in de soos en soms op donderdag  in het hijgende hert probeerden we deze te laten struikelen. Het record dervingpercentage is mij niet gelukt. Mijn school dat jaar ook weer niet. Maar toen kwam de bierweek. Hiervan weet ik nog dat er de mooiste shirtjes te koop waren en dat het binnen donker was. Wat mij ook bijstaat is dat 101½ uur in de soos sneller voorbijgaan dan je denkt maar dat je je  wel moet afvragen of het nu ochtend, middag of nacht is. Soms is het ook wel eens avond maar dat merk je wel als er ineens veel mensen binnenkomen. Het meemaken van de soos op deze manier is een van mijn mooiste herinneringen. Het donker, de barren, de hoeveelheid bier, de lichten, de gezelligheid en de vreemdste...

lees meer

De ondergang en wederopstanding van het laatste stukje bar

Gepost op 13-10-2013 in Anekdotes | 0 reacties

Voor de vele oudere leden van het ZHTC was het een welkom uitzicht als de Soos aan de Grasdorpstraat betreden werd. Zij was een baken in de muffe omgeving van de Soos. Elke keer dat je naar de Soos toe ging wist je dat zij er ook weer zou zijn. Haar contouren waren een lust voor het oog. Ze was mooi, adembenemend en ze leek zo fragiel. De echte die hards die haar beter kenden wisten wel beter. Ondanks haar mooi en elegante uitstraling kon ze ook keihard zijn. Altijd stond ze voor de ZHTC-ers klaar en altijd had ze wel wat ruimte om je biertje op te zetten, je shagie kwijt te raken of je hoofd op te laten zakken. In de loop der tijd hebben honderden ZHTC’s zich aan haar borst gedrukt en hebben duizenden handen haar prachtige gestalte aangeraakt. Nachtenlang heeft ze de verhalen aangehoord in nuchtere toestand of in een volledig delirium verkerende ZHTC’s. Mooie verhalen, verdrietige verhalen, liefdesverdriet. Alles hoorde ze aan zonder ook maar een woord te zeggen, ze gaf nooit bevestiging of ontkenning, ze gaf je nooit gelijk en sprak je nooit tegen, maar ze was er gewoon voor je. Zoals aan alle mooie dingen kwam aan ook aan de Soos in de Grasdorp straat een einde. Van hogerhand werd besloten dat het voor de HTS’ers beter was om te integreren in een leerfabriek die Windesheim heette en gelegerd was op de Campus. De oude Soos werd gesloten en alle inboedel werd opgeslagen in containers waaronder ook zij, ons aller maîtresse. Jaren heeft het geduurd eer zij het licht weer zag, haar vrienden stonden haar op te wachten met open armen en zij dacht dat oude tijden weer voortgezet zouden worden, maar niets is minder waar. In het nieuwe pand was geen plaats meer voor haar. Op brute wijze werd besloten dat haar geen entree meer werd verschaft in de Soos aan de Thomas a Kempis straat. Vlak voordat ze voorgoed zou verdwijnen kwam haar lot ten ore van een stel vrienden die net verhuisd waren naar de Palestrinalaan. Tot midden in de nacht werd er gewerkt aan de zogeheten doorzak constructie. Beter bekend als de DAF-constructie. Een adoptieplan werd opgesteld en aan haar voorgelegd. Ze ging er direct mee akkoord en werd overgebracht naar de Palestrinalaan 23. Ze kreeg het mooiste plaatsje van de woonkamer. Daar werd ze gepoetst, gelakt en een week later stond ze weer in volle glorie te blaken. Uiteraard moest ze ingewijd worden en dat werd gedaan op 27 december 1997 met een een groots feest. Anderhalf jaar naar laatste openbare optreden had ze al haar vrienden weer om haar heer. Iedereen moest haar weer even aanraken en ze onderging deze vertroetelingen met weemoed Vier dagen laten was de grand finale. Het inmiddels bekende Nieuwjaars feest dat een initiatief is van San en Bel werd bij gebrek aan Soos gehouden op de Palestrinalaan. Voor haar was dit met moment van wederopstanding. De muziek, de muffe rokerige lucht en het bier. Alles was er weer. Haar vrienden die weer tegen haar aan kwamen hangen op zoek naar een stukje steun en erkenning. Sinds dat feest kun je elke dag weer een kleine glimlach op haar gelaat zien als je de kamer binnen komt. Ze is er weer en ze zal...

lees meer

Gevestigde Records

Gepost op 13-10-2013 in Anekdotes | 0 reacties

Gevestigde Records

Records oude soos (grasdorpstraat) * m2 stapelen (gemengd) 18 personen, 27-09-1984. * Langste benen Wobke Vermaat, 1.38 meter *121 bierviltjes in een spiraalvorm gestapeld Bram Duetz, 03-01-1991 *Jongste bezoeker ooit in de soos Kim, 3 mnd oud, 25-01-1991 * Het hardst kankeren terwijl je opgesloten zit……in een kliko. Alma Aarsen,1995 * Het langst achter elkaar in de soos aanwezig zijn Chris Boxhoorn, 101 ½ uur in de bierweek van 1996 * Langste persoon ooit in een deels gevulde minicontainer gepropt. Jasper Worst, 1.97 meter, 05-03-1996 Nieuwe soos (Thomas a Kempisstraat) De eerste die in de nieuwe soos: * achter de bar naar beneden is gevallen Martin van Hulst, resultaat een zeer been. * over de bar naar beneden heeft gekotst en is gaan slapen Daan Donker, 28 cm en 1 uur geslapen * een adje Kasteelbier Gulden Trippel heeft gedronken Rendert Vos, ± 3 sec, 03-02-1998 * van de trap af valt Reinder Venema * toegeeft dat ze enorm stuitert Inge van Vilsteren * de horecavergunning van de muur hebben laten vallen, zonder deze aan te raken. (d.m.v. 110,7 dB) Bernita Steert, Henrico Kruizinga, Robert Smit, Robin Everaars. * Het langst aanleggen van een putje in de heren-wc Martijn Beltman, ± 5...

lees meer

Sollicitatie

Gepost op 13-10-2013 in Anekdotes | 0 reacties

Een student die op het punt stond te stoppen met zijn studie, schreef de volgende sollicitatiebrief om een baantje te versieren. Het is ons ter ore gekomen dat de Heer van der Vlag, om een voor ons onbekende reden, niet is aangenomen!! Zwolle, 17 – 4 – ‘86 Aan Shell, Ergens in de wereld, Liefst in een warm land. Mijne Heren, Hierbij deel ik u mede dat ik best behoorlijk bereid ben om bij u te komen “werken”. Tevens ben ik bereid dit te doen tegen elk aannemelijk topsalaris. Mijn naam is Ronald Jan Dirk van der Vlag, en ik ben geboren op ongeveer 26 mei 1964 in Drachten of Bangkok (wat maakt het uit). Ik woon momenteel soms in Zwolle in een huis ofzo. Ik ben in het bezit van een MAVO-diploma die ik heb behaald in 19 nogwat aan het katteliek Leeuwarder College te Leeuwarden. Tevens heb ik het theoretisch examen behaald (vraag niet hoe) van de MTS afdeling bouwkunde, aan de MTS te Leeuwarden. Hiernaast ben ik, geloof ik, nog in het bezit van een type diploma, maar die kan ik niet weervinden. Momenteel verblijf ik weleens op de HTS in Zwolle, maar aangezien die leraren daar allemaal fonie friekies zijn, die, zeg maar, nooit hun vrouwen in de diepvries………, en ik van die lessen daar ook al geen stijve……….krijg, rot ik daar maar ontiegeluk gauw op! De reden dat ik bij uw bedrijf solliciteer is, dat uw bedrijf in de oliehandel of iets dergelijks zit, een aangezien ik constant onder de olie ben, vooral ’s nachts, kunt u dus nog veel van mij leren. Ik wil u er hierbij wel op wijzen dat ik natuurlijk nog wel enkele voorwaarden in huis heb. Ik wil overdag niet langer dan een half uur “werken”, en ik begin ook niet eerder dan vier uur ’s middags. Tevens wil ik een autotje van de zaak. Ik denk hierbij aan een Ferreri, Lotus, Lamborghini, DAF cabrio, Porsche of Maserati. Aangezien ik niet veel tijd heb voor een sollicitatiegesprek lijkt het me beter om gewoon een berichtje naar mij toe te sturen. Ik acht een sollicitatiegesprek ook niet echt nodig omdat uw bedrijf best wel aan mijn verwachtingen waarschijnlijk voldoet. Met enige achting uwerzijds tot Mij gericht dus, R.J.D. van der Vlag, Watermarkt 276, Postcode heb ik ook nog,...

lees meer

Wetboek van Taprecht

Gepost op 13-10-2013 in Anekdotes | 0 reacties

ARTIKEL 1: De Barkeeper heeft altijd gelijk. ARTIKEL 2: Men spreekt de Barkeeper aan met Mijnheer. ARTIKEL 3: Indien de Barkeeper een Barkeepster blijkt te zijn, ver- valt artikel 2 en treedt artikel 4 onmiddellijk in. ARTIKEL 4: Men spreekt de Barkeepster aan met Mevrouw. ARTIKEL 5: Een feut dient altijd zijn petje op te hebben, zeker als hij/zij bier bestelt. ARTIKEL 6: Artikel 5 geldt ook voor frisdrank, koffie en andersoor- tige dranken die door de feut worden genuttigd. ARTIKEL 7: Voordat men kan gaan bestellen, moet men het Wetboek van Taprecht hebben doorgelezen en weten wat er onder de artikelen staat vermeld. ARTIKEL 8: VIP – kaarten gaan altijd voor op gewone bierkaarten. ARTIKEL 9: Een pilsje wordt altijd geserveerd met een twee vingers dikke schuimkraag. De Barkeeper bepaalt daarbij de positie van de vingers. ARTIKEL 10:Een meter bestaat uitsluitend en alleen uit bier. ARTIKEL 11:Een meter gaat voor losse verkoop. ARTIKEL 12:Een meter bestaat uit dertien glazen bier. ARTIKEL 13:In geval van twijfel treedt artikel 1 in...

lees meer

Het VeeBeeVeeBee

Gepost op 13-10-2013 in Anekdotes | 1 reactie

Het VeeBeeVeeBee

In 1963, het jaar waarin het Z.H.T.C. voor het eerst over een eigen sociëteit beschikt en de jaren daarna werd gewerkt met beroepsbarkeepers. Aangezien dit te duur werd voor de vereniging, word sinds 1970 alleen nog met studenten gewerkt. Er bestond op dat moment weinig interesse voor dit toch wel “ondankbare” werk. Daarom werd in 1975 het VBVB (afkorting voor de Vrije Bond Van Barkeepers) opgericht door Adri Dortland en Bernie Lunenborg. Hun streven was de Z.H.T.C.- sociëteit te voorzien van barkeepers die een redelijke kennis van bier en andere dranken hebben en dat zij deze dranken ook op de juiste manier kunnen behandelen. Om aan dit streven te voldoen wordt er meerdere malen per jaar een barkeeperscursus gegeven. De cursus omvat een theoretisch en een praktisch gedeelte en de cursus wordt afgesloten met een theoretisch en een praktisch examen. Indien dit examen met goed gevolg wordt afgelegd, ontvangt men een diploma. Het doen van deze cursus is in principe gratis. Regelmatig hangen er inschrijflijsten op de studierichtingen en in de...

lees meer